خبرنگاران پنجعلی : بازوبند کاپیتانی آسیا افتخار برزگی بود

به گزارش یزد بلاگ، تهران- خبرنگاران- پیشکسوت پرسپولیس گفت: بستن بازوبند کاپیتانی ستارگان آسیا افتخار بزرگ برای من و فوتبال ایران بود، با تیم 90 قهرمان پکن شدیم، به تیم منتخب آسیا دعوت شدم و در حضور تمام ستارگان آسیا مقابل چهره های صاحب نام اروپایی ها بازوبند کاپیتانی را بر دستان بستم.

خبرنگاران پنجعلی : بازوبند کاپیتانی آسیا افتخار برزگی بود

کاپیتان ستارگان آسیا، این افتخار در تمام تاریخ فوتبال ایران فقط و فقط به یک ایرانی رسیده و آن کسی نیست جز محمد پنجعلی. او بدون شک یکی از برترین مدافعان تاریخ فوتبال ایران محسوب می شود، مدافعی که عبور از وی برای هر مهاجمی آرزوی بزرگ بود.

مدافع سال های دور قرمزپوشان در روز دوشنبه در گفت و گو با خبرنگار ورزشی یزد بلاگ حرف های جالبی بر زبان آورد. متن گفت گو با محمد پنجعلی در زیر از حضورتان خواهد گذشت.

چطور شد فوتبالیست شدید؟

بچه نظام آباد بودم، آنجا زمینی بود که به باغ کلاغ ها شهرت داشت، درخت های بلندی داشت و قبرستان یهودی های نیز بود، آنجا می رفتیم فوتبال بازی می کردیم. ناصر ابراهیمی بچه محلمان بود، یک شب رفتم زنگ خانه شان را زدم.

به او چی گفتید؟

گفتم می خواهم فوتبالیست شوم.

جواب ناصر ابراهیمی به شما چی بود؟

گفت چند دقیقه صبر کن، رفت از داخل خانه سوییچ ماشینش را آورد، از داخل صندوق عقب یک توپ بیرون آورد و گفت اگر بتوانی 100 تا روپایی بزنی تو را باشگاه خواهم برد.

100 تا روپایی را زدید؟

به راحتی، وقتی تعداد روپایی هایم به عدد 100 رسید ناصرخان ابراهیم گفت بچه فردا ساعت 3 زمین برق تهران واقع در میدان شهدا باش. منم فردا رفتم سر تمرین، یک هفته ای تمرین کردیم و قرارداد امضا کردیم. هیچ وقت اولین جمله ای که ابراهیمی پس از عقد قرارداد به من گفت را فراموش نمی کنم.

چه جمله ای گفت؟

گفت تو استعداد فوق العاده ای داری و می توانی به تیم ملی برسی، فقط قدر خودت را بدان و خوب تمرین کن که موفقیت انتظار تو را می کشد.

از برق تهران به تیم ملی جوانان دعوت شدید؟

من با نوجوانان و جوانان برق تهران قهرمان تهران شدم، اوفارل سرمربی تیم ملی جوانان بود و مرا دعوت کرد، سال 1352 بود.

همان سالی که شهرآورد معروف برگزار گشت؟

من آن روز در ورزشگاه حضور داشتم و پیروزی 6 بر صفر پرسپولیس مقابل استقلال را از نزدیک تماشا کردم، یک برد رویایی برای من بود.

پرسپولیس و استقلال شما را می خواستند اما به ابومسلم رفتید؟

بازیکن تیم ملی جوانان بودم که علی پروین به من پیشنهاد حضور در پرسپولیس را داد، حسن روشن نیز گفت بیا استقلال. با ناصر ابراهیمی حرف زدم و ایشان گفت تو جوان 16 ساله هستی که نیاز به تجربه بیشتر داری و اگر به پرسپولیبس بروی ممکن است استعدادت از بین برود. با علی پروین حرف زدم و شرایط را برای او بازگو کردم، از ابومسلم پیشنهاد داشتم و آنجا رفتم تا با پختگی کامل قرمزپوش شوم.

شما در سن 18 سالگی حضور در جام جهانی را تجربه کردید؟

برای جوانی مثل من رفتن به بزرگ ترین و مهم ترین رویداد ورزشی جهان یک افتخار بزرگ و فراموش نشدنی بود که جهانیی تجربه برایم به همراه داشت، اگرچه فرصت حضور در میدان را نداشتم، اما هیچ وقت آن روزهای به یادماندنی از خاطره ام نمی رود.

بازی کردن در آن تیم رویایی آسان نبود؟

بله، تیم ملی بازیکنان بزرگ و فوق العاده ای داشت که هر کدام برای خود نام بزرگی در فوتبال داشتند و حق آنها بود که بازی کنند. من توقعی نداشتم با حضور بهترین های ایران به میدان بروم.

نخستین بازی شما در پرسپولیس مصادف شد با خداحافظی رضا وطنخواه، درست است؟

دقیقه 42 بود که من جای این اسطوره بزرگ پرسپولیس به میدان رفتم، اگرچه پست من دفاع وسط بود اما به عنوان مدافع چپ انجام وظیفه کردم. این شرایط مدت ها برای من ادامه داشت تا اینکه بیژن ذوالفقارنسب از فوتبال خداحافظی کرد و من در همان پستی قرار گرفتم که آشنایی کامل داشتم. از همان روز و در سن 18 سالگی دفاع وسط پرسپولیس شدم.

و کاپیتان آسیا هم شدید؟

این یک افتخار بزرگ برای من و فوتبال ایران بود، با تیم 90 قهرمان پکن شدیم، به تیم منتخب آسیا دعوت شدم و در حضور تمام ستارگان آسیا مقابل چهره های صاحب نام اروپایی ها بازوبند کاپیتانی را بر دستان بستم.

اولین پولی که از پرسپولیس گرفتید چقدر بود؟

60 هزار تومان با آن پول از علی پروین یک اتومبیل (ب ام و) خریدم، البته ماشین خراب بود و مجبور بودم هر روز هل بدهم در نهایت این ماشین را با ضرر فروختم.

بهترین خاطره از روزهای حضور در پرسپولیس؟

بازی با استقلال که سه بر صفر برنده شدیم. من در هنگام گل نخست پرسپولیس توپ را از خط دفاعی فرستادم، ناصر محمدخانی که سرعت فوق العاده ای داشت مدافع استقلال را جا گذاشت و او ناچار به انجام خطای پنالتی شد و شاهرخ بیانی گل زد. گل سوم پرسپولیس نیز با دخالت من صورت گرفت، در حضور 5 بازیکن استقلال توپ را استپ کردم و باز به ناصر محمدخانی پاس دادم، او نیز همه بازیکنان استقلال را دریبل کرد و گل زد، این پیروزی حسابی به من چسبید.

بدترین خاطره؟

باز هم مربوط به شهرآورد است. در سال 1362 بازی خوبی را مقابل استقلال انجام دادیم و حملات ما خطرناک بود، فرصت های زیادی برای گلزنی داشتیم اما هیچ کدام از آنها تبدیل به گل نشد تا پرویز مظلومی روی یک غفلت دروازه پرسپولیس را باز کند و در اوج ناباوری شکست بخوریم.

مدافعان معمولا اشتباه می کنند، شما اشتباهی انجام دادید که در خاطرتان باقی مانده باشد.

اگر مدافع اشتباه نکند گلی زده نمی شود، من هم اشتباه کرده ام اما خدا را شکر هیچ وقت گل به خودی نزدم.

شما از جمله بازیکنانی بودید که علی پروین برایتان احترام قائل بود و هیچ وقت مورد نوازش های خاص وی قرار نگرفتید؟

علی آقا یک روانشناس بزرگ بود، او با همه بازیکنان با توجه به خصوصیات اخلاقی شان رفتار می کرد، وی همیشه به من محبت داشت و البته دارد، پروین شاید با بچه ها شوخی می کرد اما بی احترامی و فحاشی در کار نبود و اگر حرفی می زد همه می خندیدند. علی آقا همیشه مرا پنجی صدا می کرد، می گفت ممد پنجی اگر گل بخوریم مقصر تو هستی!

منبع: ایرنا
انتشار: 1 تیر 1399 بروزرسانی: 1 تیر 1399 گردآورنده: yazdblog.ir شناسه مطلب: 1130

به "خبرنگاران پنجعلی : بازوبند کاپیتانی آسیا افتخار برزگی بود" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "خبرنگاران پنجعلی : بازوبند کاپیتانی آسیا افتخار برزگی بود"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید